Foto's

Terugblik Open tuinen 2011

Terwijl ik terugdenk aan de mooie tuinmomenten van 2011, komt er helaas ook een minder fijn moment voorbij; Het beeld van de Open Tuindagen in september, de triestige aanblik die de hagel veroorzaakte op zaterdag 9 september.

In dat weekend van 9 en 10 september waren er een 5-tal tuinliefhebbers die hun tuin openstelde in het najaar, waaronder ikzelf.

Mijn prachtige Asters, Eupatorium’s, Sedums en zeker niet te vergeten de opvallende Colchicum’s stonden zaterdag nog overeind. Echter rond 20 uur ’s avond kwam aan het najaarsprookje een eind, na tien minuten hagelstenen van gemiddeld 3,5 cm werd het een spooktuin.

Als echte tuinliefhebber laat je je niet kennen; en voordat de eerste bezoekers de volgende dag de tuin kwamen bezoeken werd er met man en macht gewerkt om er nog wat van te maken. Het werd wel gewaardeerd, ondanks dat er eigenlijk alleen maar een grote hoop met bladeren, takken en geknakte bloemen te zien waren. En dagen erna werd de aanblik steeds erger, wat ons noodzaakte tot drastisch de schaar er in zetten.

Een bemoedigende opmerking van een bezoekster was ‘ Het is erg maar wees blij dat het in het najaar is’… ze had inderdaad gelijk.

Het aantal bezoekers van de Najaars Open Tuindagen was zeker niet slecht, en ik heb ook meer dan één goede reden om dat nog eens over te doen.

Het Pinksterweekend was echter stukken beter, geen hagel maar af en toe een buitje maar dat mocht de pret niet drukken.

De weken ervoor was het kurkdroog geweest, en ruim een week ervoor ging het dan eindelijk eens regenen. ‘Die regen heeft vast goedgedaan’ was een veel gehoorde zin, maar ook een opluchting voor velen.

‘Eindelijk eens niet meer met die gieter rondlopen ‘, ‘we kunnen weer de grond in’ etc.…

Hier en daar nog wat leuke tips opgevangen, fijne gesprekken gehad en lovende woorden gehad.

Het Open Tuinenboekje is een schot in de roos, en dat merk je goed want er wordt flink in gebladerd en gepland waar men heengaat.

Zelf ben ik dan ook nog naar de mooiste Tuin van Nederland geweest (dat was toen nog niet bekend hoor) en daar heb ik dan zelf als bezoeker mijn ogen de kost gegeven.

Wat was ik toch jaloers op die groentetuin, kilo’s bonen, grote uien, malse kroppen sla enz. Bij ons was het nog nooit zo mager en triestig geweest als afgelopen jaar.

Maar daar heb ik in 2012 geen last meer van. De groentetuin is weg en vervangen door wat anders.

Verder heb ik dan ook nog een andere smaakvolle tuin bezocht in Schoondijke, deze liefhebber verkocht ook nog heerlijke pruimen uit eigen tuin.

De dakpannen tegen de afscheiding vond ik zeer fraai en speciaal, de planten kwamen er heel mooi tegen uit.

De volgende dag hebben we nog eens extra genoten van mijn bezoek aan die laatste tuin tijdens de koffie; de heerlijke pruimentaart door moeders gemaakt van Schoondijkse pruimen.

Ik ben nieuwsgierig wat 2012 gaan brengen op tuinengebied, maar 2011 zal bij mij toch lang bij blijven als iets speciaals, een bijzonder jaar.

Maico Maas

 

 
 
meer

 

 

 

20
May
Botanie
19
May
De schrik van de straat